गुड फ्रायडे गोव्यात भक्तिभावाने साजरा
पणजी : प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या क्रूसावर झालेल्या बलिदानाची आठवण ठेवणारा गुड फ्रायडे हा दिवस गोव्यात अत्यंत भक्तिभावाने व गंभीरतेने साजरा करण्यात आला.
आज सायंकाळी सुमारे ७.३० वाजता, पणजी शहरात प्रभु येशूच्या प्रतिकात्मक पार्थिवाला ताबूतात ठेवून भव्य मिरवणूक काढण्यात आली. ही मिरवणूक होटल कामतजवळून सुरू होऊन फार्मासिया सालसेते मार्गे पुन्हा मूळ ठिकाणी परत आली. मार्गात ठिकठिकाणी सर्वसामान्य जनतेसाठी पूजेसाठी थांबण्यात आले. या मिरवणुकीला ख्रिस्ती समाजातील भक्तांचा प्रचंड प्रतिसाद लाभला आणि संपूर्ण वातावरण भक्तिपूर्ण बनले.
गुड फ्रायडे हा ख्रिश्चन धर्मातील अत्यंत महत्त्वाचा दिवस असून, तो ईस्टर संडेला आधीचा शुक्रवार असतो. हा दिवस पवित्र आठवड्याच्या (Holy Week) शेवटचा आणि सर्वात गंभीर क्षण असतो, जेव्हा येशूच्या बलिदानाचे स्मरण करून त्याच्या जीवनावर मनन केले जाते.
प्राचीन काळात ज्यू देशावर रोमन साम्राज्याचे शासन होते. येशूच्या शिकवणींमुळे त्याला ज्यूंचे धार्मिक नेते आणि रोमन सत्ताधारी दोघेही विरोधात गेले. सब्बाथच्या दिवशी आरोग्य उपचार करणे, स्वतःला देवाचा पुत्र म्हणणे, तसेच मंदिरातील व्यवहारांवर टीका करणे — या गोष्टींमुळे त्याच्यावर धार्मिक अपमानाचा (blasphemy) आरोप ठेवण्यात आला.
येशूला त्याचा अनुयायी ज्यूदास इस्करियोत याने फितूर करून ज्यू अधिकाऱ्यांच्या ताब्यात दिले. त्याला सन्हेद्रिन या ज्यू परिषदेपुढे उभे करण्यात आले आणि नंतर रोमन राज्यपाल पाँटियस पिलात याच्याकडे नेण्यात आले. पिलातने येशूमध्ये दोष न सापडल्याचे जाहीर केले, तरी ज्यू नेत्यांचा आणि जमावाचा दबाव आल्याने त्याला क्रूसावर खिळवण्याची शिक्षा सुनावण्यात आली.
गोलगाथा नावाच्या डोंगरावर येशूला क्रूसावर खिळवले गेले. ही शिक्षा रोमन सरकार त्यांच्या सत्ता दाखवण्यासाठी व इतरांना इशारा देण्यासाठी वापरत असे.
आज गोव्यातील ख्रिस्ती बांधवांनी चर्चमध्ये विशेष प्रार्थना, बायबल वाचन, भक्तिगीते आणि स्टेशन्स ऑफ द क्रॉस या श्रद्धावान प्रथा आचरल्या. अनेकांनी उपवास पाळून येशूच्या बलिदानाचे स्मरण केले. काही चर्चमध्ये भक्तांनी क्रूसाजवळ जाऊन वंदन केले, चुंबन दिले किंवा नतमस्तक होऊन श्रद्धांजली अर्पण केली.
गुड फ्रायडे हा दुःखाचा दिवस असून, तो मानवजातीसाठी दिलेल्या येशूच्या बलिदानाची आठवण करून देतो. तो देवाच्या उद्धाराच्या योजनेचा परिपूर्ण क्षण मानला जातो आणि श्रद्धावानांना आत्मिक नूतनीकरणाची प्रेरणा देतो. हा दिवस दु:खद असला तरी, त्यामध्ये आशा आणि उद्धाराचे आश्वासन दडलेले आहे — देवाच्या अपार प्रेमाचे प्रतीक.
